PDPA คืออะไร? สรุปกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่องค์กรและธุรกิจต้องรู้

PDPA คืออะไร? สรุปกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลฉบับองค์กร (2026)

 

ในยุคที่ข้อมูล (Data) เปรียบเสมือนสินทรัพย์ที่มีมูลค่ามหาศาลที่สุดในการขับเคลื่อนธุรกิจ องค์กรต่างแข่งขันกันเก็บรวบรวมข้อมูลลูกค้าเพื่อนำมาวิเคราะห์และทำการตลาด แต่ในขณะเดียวกัน ข่าวสารเรื่องข้อมูลลูกค้ารั่วไหล การถูกแฮกเกอร์โจมตี หรือการนำข้อมูลไปขายให้แก๊งคอลเซ็นเตอร์ ก็ทำให้ผู้บริโภคเกิดความกังวลและสูญเสียความเชื่อมั่นอย่างรุนแรง

เพื่อสร้างมาตรฐานความปลอดภัยและคืนสิทธิในข้อมูลให้กับประชาชน ประเทศไทยจึงได้บังคับใช้กฎหมายสำคัญที่พลิกโฉมการทำธุรกิจ นั่นคือ PDPA หลายองค์กรอาจยังมีความสับสนว่าสรุปแล้ว PDPA คืออะไร บังคับใช้กับใครบ้าง และต้องปรับตัวอย่างไรเพื่อไม่ให้โดนค่าปรับหลักล้าน บทความนี้จะสรุปทุกประเด็นสำคัญของกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เพื่อให้ผู้บริหาร ฝ่ายทรัพยากรบุคคล (HR) ฝ่ายการตลาด และทีม IT นำไปปรับใช้ได้อย่างถูกต้องและมั่นใจ

 


 

PDPA ย่อมาจากอะไร และมีความเป็นมาอย่างไร

PDPA ย่อมาจาก Personal Data Protection Act ในประเทศไทยหมายถึงพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ซึ่งกำหนดหลักเกณฑ์การเก็บรวบรวม ใช้ และเปิดเผยข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ รวมถึงสิทธิของเจ้าของข้อมูลและหน้าที่ของผู้ดูแลข้อมูล องค์กรต้องพิจารณาฐานกฎหมายให้เหมาะกับแต่ละกิจกรรม ไม่ใช่ขอความยินยอมเหมือนกันทุกกรณี

ก่อนที่จะไปดูข้อบังคับ เรามาทำความรู้จักชื่อเต็มและที่มาที่ไปของกฎหมายฉบับนี้กันก่อน เพื่อให้เข้าใจบริบทและเป้าหมายที่แท้จริงของการบังคับใช้

ทำความรู้จัก Personal Data Protection Act (พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล)

PDPA ย่อมาจาก Personal Data Protection Act หรือชื่อในภาษาไทยอย่างเป็นทางการคือ “พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562” กฎหมายฉบับนี้ถูกร่างขึ้นมาเพื่อเป็นบรรทัดฐานใหม่ในการกำหนดว่า บุคคล นิติบุคคล หรือองค์กรต่างๆ จะสามารถเก็บรวบรวม (Collect) ใช้ (Use) หรือเปิดเผย (Disclose) ข้อมูลส่วนบุคคลของผู้อื่นได้อย่างไรบ้าง โดยยึดหลักการเคารพสิทธิความเป็นส่วนตัวของเจ้าของข้อมูลเป็นหลัก

ไทม์ไลน์การบังคับใช้กฎหมาย PDPA ในประเทศไทย

พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลประกาศในปี 2562 โดยบทบัญญัติสำคัญเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูล สิทธิ หน้าที่ และบทลงโทษเริ่มใช้บังคับเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2565 หลังมีการเลื่อนกำหนดก่อนหน้านั้น องค์กรจึงควรตรวจว่ากิจกรรมของตนอยู่ในขอบเขตกฎหมายใดและมีหน้าที่อะไร ไม่ใช่พิจารณาเพียงปีที่ปรากฏในชื่อพระราชบัญญัติ

 


 

สาระสำคัญและวัตถุประสงค์ของกฎหมาย PDPA คืออะไร

การเกิดขึ้นของ PDPA ไม่ใช่การสร้างภาระให้ธุรกิจ แต่เป็นการสร้าง “เกราะป้องกัน” ทั้งสำหรับประชาชนและสำหรับระบบเศรษฐกิจภาพรวมของประเทศ

ทำไมประเทศไทยถึงต้องมีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล

  1. ป้องกันการละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัว: ลดปัญหาการถูกรบกวนจากการนำข้อมูลไปใช้ผิดวัตถุประสงค์ เช่น การโทรศัพท์มาขายประกันโดยที่เราไม่เคยให้เบอร์โทรศัพท์ หรือการนำประวัติการรักษาพยาบาลไปเปิดเผย

  2. สร้างมาตรฐานความปลอดภัยทางไซเบอร์: บังคับให้องค์กรต่างๆ ต้องลงทุนในระบบรักษาความปลอดภัยของข้อมูล (Data Security) เพื่อป้องกันไม่ให้ข้อมูลของลูกค้าและพนักงานรั่วไหล

  3. ยกระดับความน่าเชื่อถือบนเวทีการค้าโลก: หากประเทศไทยไม่มีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลที่ได้มาตรฐาน บริษัทข้ามชาติหรือนักลงทุนต่างประเทศอาจปฏิเสธที่จะทำธุรกิจด้วย เพราะกังวลเรื่องความปลอดภัยของข้อมูล

ความแตกต่างและจุดเชื่อมโยงระหว่าง PDPA ของไทย กับ GDPR ของยุโรป

GDPR เป็นกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของสหภาพยุโรป ส่วน PDPA เป็นกฎหมายของไทย ทั้งสองมีแนวคิดร่วมกันเรื่องฐานกฎหมาย ความโปร่งใส ความมั่นคงปลอดภัย และสิทธิของเจ้าของข้อมูล แต่ขอบเขตการบังคับใช้และรายละเอียดหน้าที่ต่างกัน การมีระบบตาม GDPR จึงช่วยเป็นข้อมูลตั้งต้นได้ แต่ต้องตรวจข้อกำหนดของ PDPA เพิ่มเติมให้ตรงกับกิจกรรมขององค์กร

สำหรับการแจ้งรายละเอียดการใช้ข้อมูลและการขอความยินยอม อ่านแนวทางและ ตัวอย่าง Consent Form และ Privacy Notice แล้วปรับให้ตรงกับวัตถุประสงค์และฐานกฎหมายของกิจกรรม


 

กฎหมาย PDPA บังคับใช้กับใครและธุรกิจประเภทใดบ้าง

PDPA ใช้กับกิจกรรมการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลตามขอบเขตที่กฎหมายกำหนด การเป็นธุรกิจขนาดเล็กไม่ได้ทำให้พ้นจากกฎหมายทั้งฉบับ และข้อยกเว้นต้องพิจารณาจากกิจกรรมและเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง

ขอบเขตการบังคับใช้กับนิติบุคคลและองค์กรเอกชน

ผู้ควบคุมหรือผู้ประมวลผลข้อมูลที่อยู่ในประเทศไทยอยู่ภายใต้ขอบเขตมาตรา 5 แม้กิจกรรมเกี่ยวกับข้อมูลนั้นเกิดขึ้นในต่างประเทศ ตัวอย่างงานที่ต้องพิจารณาคือการเก็บประวัติพนักงาน จัดส่งสินค้า และใช้กล้องวงจรปิด โดยตรวจฐานกฎหมายและหน้าที่ของแต่ละกิจกรรม รวมถึงข้อยกเว้นที่ใช้ได้จริง

ธุรกิจออนไลน์, E-Commerce และ SME ที่ต้องปฏิบัติตาม

ร้านค้าออนไลน์และ SME ที่ใช้ชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ หรือข้อมูลที่ระบุตัวลูกค้าได้ ควรตรวจการเก็บ ใช้ และส่งต่อข้อมูลเช่นเดียวกับกิจการอื่น ข้อยกเว้นหน้าที่บางเรื่องสำหรับกิจการขนาดเล็กมีเงื่อนไขเฉพาะ ไม่ใช่ข้อยกเว้นให้ใช้ข้อมูลได้โดยไม่มีฐานกฎหมาย

กิจการต่างประเทศที่อยู่ภายใต้ PDPA

กิจการที่อยู่นอกประเทศไทยอาจอยู่ภายใต้ PDPA เมื่อเก็บ ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลของบุคคลที่อยู่ในประเทศไทยเพื่อเสนอสินค้าหรือบริการให้บุคคลนั้น ไม่ว่าจะมีการชำระเงินหรือไม่ หรือเพื่อเฝ้าติดตามพฤติกรรมที่เกิดขึ้นในประเทศไทย จึงไม่ควรตัดสินจากที่ตั้งสำนักงานใหญ่หรือสัญชาติของเจ้าของข้อมูลเพียงอย่างเดียว

ข้อยกเว้นของกิจกรรมตามกฎหมาย PDPA

มาตรา 4 ยกเว้นกิจกรรมบางลักษณะ เช่น การใช้ข้อมูลเพื่อประโยชน์ส่วนตนหรือกิจกรรมในครอบครัวเท่านั้น งานด้านความมั่นคงและความปลอดภัยตามที่ระบุ งานสื่อมวลชน ศิลปกรรมหรือวรรณกรรมตามเงื่อนไข งานตามหน้าที่ของสภา กระบวนการยุติธรรม และกิจการข้อมูลเครดิตตามกฎหมายเฉพาะ ต้องตรวจเงื่อนไขรายกิจกรรม ไม่ใช่ถือว่าหน่วยงานเหล่านั้นได้รับยกเว้นทุกงาน และกิจกรรมที่ได้รับยกเว้นบางประเภทยังมีหน้าที่รักษาความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลตามกฎหมาย

 


 

นิยามของ “ข้อมูลส่วนบุคคล” ตามกฎหมาย PDPA คืออะไร

การจะรู้ว่าองค์กรต้องคุ้มครองอะไร เราต้องเข้าใจนิยามของคำว่า “ข้อมูลส่วนบุคคล” เสียก่อน กฎหมายแบ่งข้อมูลออกเป็น 2 ระดับ ซึ่งต้องการความระมัดระวังในการจัดเก็บต่างกัน

ข้อมูลส่วนบุคคลทั่วไป พร้อมตัวอย่างที่พบบ่อยในธุรกิจ

ข้อมูลส่วนบุคคล คือ ข้อมูลเกี่ยวกับบุคคลธรรมดาที่ทำให้สามารถ ระบุตัวบุคคลนั้นได้ ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม แต่ไม่รวมถึงข้อมูลของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว

ตัวอย่างในธุรกิจ:

  • ข้อมูลส่วนตัว: ชื่อ-นามสกุล, ชื่อเล่น, วันเดือนปีเกิด

  • ข้อมูลการติดต่อ: เบอร์โทรศัพท์, ที่อยู่อีเมลส่วนตัว, ที่อยู่บ้าน

  • ข้อมูลระบุตัวตนทางราชการ: เลขประจำตัวประชาชน, เลขหนังสือเดินทาง, เลขใบขับขี่

  • ข้อมูลดิจิทัล (Online Identifiers): IP Address, Cookie ID, บัญชี Social Media

  • ข้อมูลอื่นๆ: ทะเบียนรถยนต์, โฉนดที่ดิน

ข้อมูลส่วนบุคคลที่มีความละเอียดอ่อน และข้อควรระวัง

ข้อมูลอ่อนไหวตามมาตรา 26 เช่น ข้อมูลสุขภาพ ความพิการ ประวัติอาชญากรรม ข้อมูลสหภาพแรงงาน ข้อมูลพันธุกรรมและข้อมูลชีวภาพ มีเงื่อนไขการเก็บรวบรวมเฉพาะ โดยหลักต้องได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้ง เว้นแต่เข้าเงื่อนไขยกเว้นตามมาตรา 26 การอ้างฐานสัญญาหรือประโยชน์โดยชอบด้วยกฎหมายเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอสำหรับข้อมูลกลุ่มนี้

ตัวอย่าง Sensitive Data:

  • เชื้อชาติ, เผ่าพันธุ์

  • ความคิดเห็นทางการเมือง

  • ความเชื่อในลัทธิ ศาสนา หรือปรัชญา

  • พฤติกรรมทางเพศ

  • ประวัติอาชญากรรม

  • ข้อมูลสุขภาพ, ความพิการ, ข้อมูลพันธุกรรม

  • ข้อมูลชีวภาพ (Biometric Data) เช่น ลายนิ้วมือ, การสแกนใบหน้า, ม่านตา

  • ข้อมูลสหภาพแรงงาน

เปรียบเทียบข้อมูลที่เข้าข่ายและไม่เข้าข่าย PDPA

ประเภทของข้อมูล สถานะตาม PDPA ตัวอย่างประกอบ
ข้อมูลที่ระบุตัวตนได้โดยตรง เข้าข่าย PDPA ชื่อนายสมชาย รักดี, เบอร์ 081-xxx-xxxx
ข้อมูลที่ระบุตัวตนได้โดยอ้อม เข้าข่าย PDPA ป้ายทะเบียนรถ, ตำแหน่งพิกัด GPS ของมือถือ
ข้อมูลชีวภาพ / สุขภาพ เข้าข่าย Sensitive Data ลายนิ้วมือเข้างาน, ประวัติการแพ้ยา
ข้อมูลนิติบุคคลโดยเฉพาะ ไม่ใช่ข้อมูลส่วนบุคคลของบุคคลธรรมดา; หากมีข้อมูลคนรวมอยู่ต้องพิจารณาแยก เลขทะเบียนบริษัท; ชื่อและเบอร์ของกรรมการหรือผู้ติดต่อยังอาจเป็นข้อมูลส่วนบุคคล
ข้อมูลของผู้ถึงแก่กรรมโดยเฉพาะ ไม่อยู่ในนิยามข้อมูลส่วนบุคคล; ข้อมูลของบุคคลที่ยังมีชีวิตในเอกสารเดียวกันต้องพิจารณาแยก ประวัติผู้เสียชีวิตที่มีชื่อและเบอร์ญาติรวมอยู่
ข้อมูลที่ทำให้ไม่สามารถระบุตัวบุคคลได้จริง ไม่อยู่ในนิยามเมื่อไม่อาจระบุตัวบุคคลทั้งทางตรงและทางอ้อม สถิติภาพรวมที่ไม่เชื่อมกลับไปหาบุคคล; ลบชื่ออย่างเดียวแต่มีรหัสเชื่อมกลับยังอาจเป็นข้อมูลส่วนบุคคล

 


 

3 บุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับ PDPA ที่องค์กรต้องรู้จัก

เพื่อให้กฎหมายสามารถระบุความรับผิดชอบได้อย่างชัดเจน องค์กรจำเป็นต้องเข้าใจบทบาทของ “ตัวละคร” ทั้ง 3 ฝ่ายในสมการของ PDPA

1. เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล

คือ “บุคคลธรรมดา” ที่ข้อมูลนั้นชี้ไปถึง ซึ่งเป็นผู้ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามกฎหมาย ในบริบทองค์กร Data Subject มักจะได้แก่ ลูกค้า (Customers), พนักงาน (Employees), ผู้สมัครงาน (Job Applicants), ผู้เข้าชมเว็บไซต์ (Website Visitors) รวมถึงคู่ค้าที่เป็นบุคคลธรรมดา

2. ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล

คือ บุคคลหรือนิติบุคคลที่มีอำนาจหน้าที่ “ตัดสินใจ” เกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล หากคุณเป็นเจ้าของบริษัทที่เก็บประวัติลูกจ้างเพื่อจ่ายเงินเดือน บริษัทของคุณคือ Data Controller ซึ่งถือเป็นผู้มีบทบาทหลักและรับความเสี่ยงทางกฎหมายมากที่สุดใน พ.ร.บ. ฉบับนี้

3. ผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล

คือ บุคคลหรือนิติบุคคลที่ดำเนินการเกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล “ตามคำสั่ง หรือในนามของ Data Controller” เท่านั้น โดยไม่ได้มีอำนาจตัดสินใจนำข้อมูลไปใช้เพื่อประโยชน์ของตนเอง

ตัวอย่างเช่น: บริษัท A (Data Controller) จ้างบริษัท B ซึ่งเป็นบริษัท Outsource ทำเงินเดือน (Data Processor) ให้จัดการโอนเงินเดือนให้พนักงาน

สรุปความรับผิดชอบของผู้ควบคุม vs ผู้ประมวลผล

บทบาท อำนาจการตัดสินใจ ความรับผิดชอบหลักตาม PDPA
Data Controller (ผู้ควบคุม) ตัดสินใจเกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูล พิจารณาฐานกฎหมาย แจ้งรายละเอียดการใช้ข้อมูล รักษาความมั่นคงปลอดภัย รองรับสิทธิ และแจ้งเหตุละเมิดตามเงื่อนไขกฎหมาย
Data Processor (ผู้ประมวลผล) ดำเนินการตามคำสั่งหรือในนามผู้ควบคุม ปฏิบัติตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย จัดมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัย แจ้งเหตุละเมิดแก่ผู้ควบคุม และจัดทำบันทึกตามหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง

📌 คู่มือเจาะลึกเฉพาะทาง: ศึกษาแนวทางปฏิบัติในการดูแลข้อมูลลูกจ้างได้ที่ PDPA สำหรับฝ่ายบุคคลและ HR

🛡️ บทบาทผู้ดูแลข้อมูล: ตรวจสอบว่าองค์กรของคุณต้องแต่งตั้ง เจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (DPO) หรือไม่ตามกฎหมาย


 

บทลงโทษหากองค์กรฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม PDPA

ความรับผิดตาม PDPA มีทั้งทางแพ่ง อาญา และปกครอง โดยพิจารณาการกระทำและเงื่อนไขของแต่ละบทบัญญัติ ไม่ใช่ทุกเหตุข้อมูลรั่วไหลจะทำให้ผู้บริหารต้องรับโทษจำคุกหรือองค์กรถูกปรับสูงสุดทันที

1. โทษทางแพ่ง และการจ่ายค่าสินไหมทดแทน

เมื่อการฝ่าฝืนทำให้เจ้าของข้อมูลเสียหาย ผู้ควบคุมหรือผู้ประมวลผลอาจต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทนตามมาตรา 77 ศาลยังอาจกำหนดค่าสินไหมทดแทนเพื่อการลงโทษเพิ่มเติมได้ไม่เกินสองเท่าของค่าสินไหมทดแทนที่แท้จริงตามมาตรา 78 ไม่ใช่เพิ่มเป็นสองเท่าอัตโนมัติทุกคดี

2. โทษทางอาญาและเงื่อนไขความรับผิดของผู้บริหาร

โทษอาญาใช้กับความผิดที่กฎหมายกำหนด เช่น การใช้หรือเปิดเผยข้อมูลอ่อนไหวโดยมิชอบตามเงื่อนไขมาตรา 79 ซึ่งกรณีแสวงหาประโยชน์ที่มิชอบอาจมีโทษจำคุกสูงสุดหนึ่งปี หรือปรับสูงสุดหนึ่งล้านบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ผู้บริหารของนิติบุคคลอาจรับโทษด้วยเมื่อเข้าเงื่อนไขการสั่งการ การกระทำ หรือการละเว้นหน้าที่ตามมาตรา 81

3. โทษทางปกครอง ค่าปรับสูงสุด 5 ล้านบาท

ค่าปรับทางปกครองแตกต่างกันตามหน้าที่ที่ฝ่าฝืน โดยบางความผิดเกี่ยวกับข้อมูลอ่อนไหวมีเพดานสูงสุดห้าล้านบาท การกำหนดค่าปรับพิจารณาตามบทบัญญัติและพฤติการณ์ของกรณี ไม่ใช่ค่าปรับเท่ากันสำหรับทุกความผิด

“อย่าปล่อยให้ความไม่รู้… กลายเป็นต้นทุนที่แพงที่สุดของธุรกิจ! รู้หรือไม่ว่าการฝ่าฝืน PDPA ไม่ได้มีแค่โทษปรับสูงสุด 5 ล้านบาท แต่ผู้บริหารอาจต้องรับโทษทางอาญาและจำคุกด้วย องค์กรของคุณเสี่ยงอยู่หรือไม่?  [เจาะลึกบทลงโทษ PDPA ทั้งทางแพ่ง อาญา และปกครอง พร้อมวิธีป้องกัน]“

 


 

Checklist เบื้องต้น: องค์กรต้องเตรียมตัวอย่างไรเมื่อมี PDPA

การทำให้องค์กรสอดคล้องกับ PDPA (PDPA Compliance) เป็นกระบวนการที่ต้องทำอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่การทำเอกสารครั้งเดียวจบ สำหรับองค์กรที่ต้องการเริ่มต้น นี่คือ Checklist เบื้องต้น:

  1. Data Mapping: สำรวจว่าองค์กรมีข้อมูลส่วนบุคคลอะไรบ้าง อยู่แผนกไหน และเก็บไว้เพื่ออะไร

  2. Privacy Notice / Privacy Policy: แจ้งรายละเอียดการเก็บและใช้ข้อมูลให้ตรงกับกิจกรรมจริง แยกหน้าที่แจ้งข้อมูลออกจากการขอความยินยอม

  3. Legal Basis & Consent Management: พิจารณาฐานกฎหมายของแต่ละกิจกรรม ตรวจเงื่อนไขข้อมูลอ่อนไหว และจัดกระบวนการขอหรือถอนความยินยอมเมื่อกิจกรรมนั้นใช้ฐานความยินยอม

  4. Data Subject Rights: เตรียมช่องทางและแบบฟอร์มให้เจ้าของข้อมูลสามารถแจ้งขอใช้สิทธิของตนเองได้ (เช่น ขอแก้ไข ขอให้ลบ)

  5. Data Security: จัดมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยของระบบและเอกสาร พร้อมกำหนดผู้รับผิดชอบประเมินและรับมือเหตุละเมิดข้อมูล

  6. Training: อบรมพนักงานทุกคนให้เข้าใจความสำคัญและข้อควรระวังในการปฏิบัติตามกฎหมาย

ทีมที่ต้องการฝึกเลือกฐานกฎหมายและรับมือสถานการณ์ในการทำงาน สามารถดูเนื้อหาและกิจกรรมใน หลักสูตรอบรม PDPA เชิงปฏิบัติการ แล้วเลือกระยะเวลาให้เหมาะกับกลุ่มผู้เรียน

หากต้องการแยกว่าข้อมูลใดได้รับความคุ้มครอง ใช้สิทธิได้ภายใต้เงื่อนไขใด และองค์กรมีหน้าที่ดูแลอย่างไร อ่านต่อที่ PDPA คุ้มครองอะไรบ้าง

 


 

บทสรุป: PDPA คือมาตรฐานใหม่ของการทำธุรกิจ ไม่ใช่แค่เรื่องกฎหมาย

บทสรุปของคำถามที่ว่า PDPA คืออะไร คงไม่ได้จบแค่การเป็นพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 แต่มันคือ “มาตรฐานใหม่ของความไว้วางใจ” (The New Standard of Trust) ในโลกธุรกิจยุคปัจจุบัน

ลูกค้าจะยอมมอบข้อมูลส่วนตัวให้กับแบรนด์ที่พวกเขาเชื่อมั่นว่าสามารถรักษาความปลอดภัยให้เขาได้เท่านั้น พนักงานจะทำงานอย่างสบายใจเมื่อรู้ว่าประวัติส่วนตัวของเขาจะไม่ถูกนำไปเปิดเผย ในขณะเดียวกัน คู่ค้าทางธุรกิจก็จะเลือกทำธุรกรรมกับองค์กรที่มีระบบ PDPA ที่ได้มาตรฐานเพื่อลดความเสี่ยง

ดังนั้น การลงทุนวางระบบคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลให้ถูกต้อง จึงไม่ใช่เพียงการทำเพื่อหลีกเลี่ยงโทษปรับราคาแพง แต่คือการสร้างรากฐานทางธุรกิจที่แข็งแกร่ง โปร่งใส และพร้อมแข่งขันในระดับสากลอย่างยั่งยืน

“กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลมีบทลงโทษที่รุนแรง ความผิดพลาดเพียงเล็กน้อยของพนักงานจากการรู้เท่าไม่ถึงการณ์อาจส่งผลกระทบมหาศาลต่อภาพลักษณ์และการเงินของบริษัท ป้องกันความเสี่ยงเหล่านี้ตั้งแต่ต้นทางด้วยการสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องให้แก่บุคลากรผ่าน [บริการจัดอบรม PDPA สำหรับองค์กร] ที่ครอบคลุมทั้งข้อกฎหมายและแนวทางปฏิบัติที่ปลอดภัย”

 

คำถามที่พบบ่อย (FAQ)

PDPA ย่อมาจากอะไร?

PDPA ย่อมาจาก Personal Data Protection Act หรือ พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ของประเทศไทย

ข้อมูลส่วนบุคคลทั่วไป กับ ข้อมูลส่วนบุคคลอ่อนไหว ต่างกันอย่างไร?

ข้อมูลทั่วไปคือข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้ เช่น ชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ และอีเมล ส่วนข้อมูลอ่อนไหวเป็นกลุ่มที่มาตรา 26 กำหนดเงื่อนไขเฉพาะ เช่น สุขภาพ ประวัติอาชญากรรม ข้อมูลสหภาพแรงงาน พันธุกรรม และชีวภาพ โดยหลักต้องขอความยินยอมโดยชัดแจ้ง เว้นแต่เข้าเงื่อนไขยกเว้นตามมาตรา 26 เงื่อนไขที่ใช้ได้จึงขึ้นอยู่กับกิจกรรมและชนิดข้อมูล

ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล (Data Controller) กับ ผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล (Data Processor) ต่างกันอย่างไร?

ผู้ควบคุมข้อมูลเป็นผู้ตัดสินใจเกี่ยวกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูล ส่วนผู้ประมวลผลดำเนินการตามคำสั่งหรือในนามผู้ควบคุม ตัวอย่างเช่น นายจ้างกำหนดการใช้ข้อมูลเพื่อทำเงินเดือนและจ้างผู้ให้บริการดำเนินการตามคำสั่ง บทบาทต้องพิจารณาจากงานจริง ผู้ให้บริการบัญชีหรือ Cloud ไม่ได้เป็นผู้ประมวลผลในทุกกิจกรรมโดยอัตโนมัติ

Last Updated on October 8, 2026

Table of Contents

หลักสูตรภาษาจีนสำหรับงานบริการลูกค้า (Chinese for Customer Service)

  ในยุคที่ตลาดจีนมีอิทธิพลต่อเศรษฐกิจโลก การสื่อสารด้วย ภาษาจีน ไม่ใช่เพียงทางเลือก แต่เป็น “Strategic Asset” ขององค์กร ธุรกิจที่สามารถให้บริการลูกค้าชาวจีนได้อย่างเข้าใจบริบททางวัฒนธรรมจะสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันอย่างมหาศาล อย่างไรก็ตาม ความท้าทายในปี 2026 ไม่ใช่แค่เรื่องของคำศัพท์ แต่คือการผสาน Human Empathy เข้ากับ AI-Assisted Communication Tools

อ่านต่อ »

English for Finance Professionals – หลักสูตรภาษาอังกฤษสำหรับฝ่ายการเงินและนักบัญชี เพื่อการสื่อสารข้อมูลเชิงตัวเลขอย่างแม่นยำและเป็นมืออาชีพ

ยกระดับทีมบัญชีด้วยหลักสูตร English for Finance (ภาษาอังกฤษสำหรับฝ่ายการเงิน) เน้นศัพท์เทคนิค การเขียนรายงาน และนำเสนอตัวเลขอย่างมืออาชีพ

อ่านต่อ »

หลักสูตร HR for Non-HR : บริหารทรัพยากรมนุษย์สำหรับหัวหน้างาน

ยกระดับหัวหน้างานด้วยหลักสูตร HR for Non-HR (บริหารทรัพยากรมนุษย์สำหรับหัวหน้างาน) เรียนรู้การคัดเลือก รักษา และประเมินผลทีมงานอย่างมืออาชีพ

อ่านต่อ »
Scroll to Top